Bozarmaz, solmazsın sen;
Kendi yansımanda kaybolup gitmişsin.
Susasan da alamazsın seni senden;
Karaburun’un hazin sonlu kahramanı,
Şifa dolu bir baharın müjdesisin.
Fırtınayı dindiren panjur,
İçimizi ısıtan sıcak bir yuvasın.
Kopan vaveylaların pınarı,
Meyus bir aşkın ateşisin.
Güneş gibi parlayıp
Ahuyu kör eden bir cellat,
Echo’nun kalbini fethedip
Dağları yankılı çığlıklarına bırakan bir hoyrat;
Kalbi taştan ama berrak,
Şahsına münhasır bir ruhsun.
Gitsen gidemezsin,
Kalsan kalamazsın.
Sen yüzlerce periyi efsunlarken
Sözde, bir meleğin kanadında büyürsün.
Niyaz et, kurtar onu ininden;
Farz et ki özge aşklar seninle büyüsün. -D.A. SİYAHBEYAZ
Reha Alemaroğl Dergi 
Yorum bırakın