MERHAMET

MERHAMET

MERHAMET DUYGUSU
 Pek bilinmez aslında merhametin anlamı.Kime sorsak acımak üzülmek diye cevaplar alırız hep.Ama sadece üzülmek,acımak değil. Merhamet aslında görebildiğimiz,hissedebildiğimiz dokunduğumuz her şeyde.Belki bir çocuğun gülümsemesinde.Çocuklargüldüklerinde gözleri parlar,umut dolu bakarlar insana.Onların güldüklerini görmek mutlu eder insanı. Ancak asıl önemli olan çocukların gülerken nasıl merhamet dolu,nasıl masum,nasıl saf olduğunu anlamaktır.Öyle iyi gelir ki gülümsemeleri insana biz de onlardan merhameti,masumluğu saflığı öğreniriz.Kim bilir?          Belki bir ağacın meyve vermesinde aranır merhamet.Ağacıı kırması onu nefessiz bırakması insana etki etmez ancak o olmadan bir dünya düşünemez insan.Ne oksijen,ne doğa,ne meyve,ne kağıt... İşte o zaman merhamet eder,güzel davranır ağaca.Küçücük bir tohumdan kocaman bir ağaç yapar onu.Sonra ağacından meyvesini yer gururla.Yine anlar o zaman meyvede merhametin,şefkatin,sevginin ve emeğin var olduğunu.                      Belki de bir annenin evladına bakışında gizlidir merhamet.Evladına bir türlü kızamayıp kaşlarını çatışındadır belki de.Kim bilir ki çok sinirlendiğinde onun sinirli sözcükleridir   merhamet.Aslında her bakışında,her gülüşünde,her üzüntüsünde,kalbinde barındırır merhameti.   Yani her anlam yüklediğimiz,değer verdiğimiz,onsuzken yapamayacağımız her şeye karşı bir merhamet duygusu barınır içimizde.İnsan fıtratından beri var olan merhamet çok farklı,çok güzel şeylerde gizlidir.Onu bulabilmek ve yaşatabilmek bizim için önemli bir borçtur.

Meleknur KAPCAK