Herkesi bırakmış arkasında umursamaz ,
Bir gün çıkar gelir diye bekleyen umutları tükenmiş ,
zavallı bir kadın…
Kelimelerde anlam aramayı bırakalı çok olmuş,
Tıpkı anlamsız soğuk havada vuran güneş gibi ,
Aslında kırmalasın en başından yargıları ,
Bir kaç teneke parçasından kurulu hayatları ,
İçinden çıkmak için savaşan zavallı bir mahçup kadını,
Hepsinide belli eder bir çift göz…
Repertuarından çıkmayan yalnızlığı simgeleyen o şarkı,
Sencede göklere haykırmıyor mu ? haketmiyor mu ?
Yolun başından beri tek bırakılmış olanları ,
Onların suçunu yüklemiyor mu bu acımasız dünya…

Ömer ALBAYRAK 9/C – 608

Koray Süner için bir cevap yazın Cevabı iptal et